Τι φυτεύουμε τον Φεβρουάριο;
Ο Φεβρουάριος, ο τελευταίος μήνας του χειμώνα, χαρακτηρίζεται από χαμηλές θερμοκρασίες, παγωνιά και έντονες βροχοπτώσεις, ενώ δε λείπουν και οι μέρες καλοκαιρίας, που σηματοδοτούν τον ερχομό της άνοιξης. Είναι η κατάλληλη εποχή προετοιμασίας, για να καλλιεργήσουμε στον κήπο μας μια πληθώρα από οπωροφόρα γυμνόριζα δέντρα. Οι χειμωνιάτικες βροχές τα βοηθούν να ριζώσουν και είναι απαραίτητες στα πρώτα στάδια ανάπτυξης. Φροντίζουμε να φυτεύονται αμέσως μόλις τα παραλάβουμε από το φυτώριο και προσέχουμε πάντα τις αποστάσεις φύτευσης, συνήθως 5-7μ. ανά δέντρο, αναλόγως την ποικιλία και το είδος. Για τη βελτίωση της γονιμότητας, χρησιμοποιήστε απευθείας στο λάκκο φύτευσης το 500gr super organ, ένα πλήρες οργανικό λίπασμα και εδαφοβελτιωτικό από χουμοποιημένο Λεοναρδίτη, πλούσιο σε χουμικά και φουλβικά οξέα, κατάλληλο για όλες τις καλλιέργειες. Συνδυάζεται ιδανικά με τον 500 gr ατταπουλγίτη, ο οποίος έχει την ιδιότητα να διατηρεί την υγρασία, μειώνοντας την ανάγκη για πολλά ποτίσματα, σύμμαχος στην εξοικονόμηση νερού για κάθε καλλιέργεια.
Ο Φεβρουάριος μας δίνει την ευκαιρία να ανανεώσουμε τον κήπο μας πολύ εύκολα και οικονομικά, με μια ποικιλία από λαχανικά, καλλωπιστικά φυτά, λουλούδια και καρποφόρα φυτά.
Ας γνωρίσουμε λοιπόν μερικά από τα πιο δημοφιλή δέντρα, τα οποία με την κατάλληλη προετοιμασία και φροντίδα, γεμίζουν το χώρο μας με χρώματα και γεύσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Αχλαδιά, Πύρος, Pyrus. Ανήκει στην οικογένεια ΡΟΔΙΔΕΣ (ROSACEAE) και το γένος Πύρος περιλαμβάνει περίπου 20 είδη που φυτρώνουν σε θερμές και εύκρατες περιοχές. Πρόκειται για φυλλοβόλα δέντρα με σαρκώδη καρπό. Οι ήμερες αχλαδιές ευδοκιμούν σε γόνιμα και δροσερά εδάφη, ώστε να διατηρούν την ακμαιότητά τους κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Σε περιόδους μεγάλης ξηρασίας είναι απαραίτητο να γίνονται συχνά ποτίσματα, γιατί αλλιώς επηρεάζεται η ποιότητα παραγωγής. Μπορούμε να φυτέψουμε γυμνόριζα δενδρύλλια από πολλές ποικιλίες της αχλαδιάς όπως:
Θερινές ή πρώιμες: Κοντούλα, Μοσχάτη, Αυγουστιάτικη, Williams, Napoleon, Kaiser
Φθινοπωρινές: Louise-bonne, Beurre clergeau, Cannellini για κομπόστες
Χειμωνιάτικες ή όψιμες: Cure, Bergamot, Passe-crassane
Οι ποικιλίες της αχλαδιάς μπορούν να διαιρεθούν επίσης και σε δύο άλλες κατηγορίες: α) επιτραπέζιες και β) κατάλληλες για τη ζαχαροπλαστική, την οινοποιία κλπ.
Μηλιά, Μηλέα η οικιακή, Malus domestica. Είναι δέντρο οπωροφόρο, μακρόβιο και φυλλοβόλο της οικογένειας ΡΟΔΙΔΕΣ (ROSACEAE). Αναπτύσσεται κυρίως σε δροσερά κλίματα, ενώ χρειάζεται έδαφος με καλή γονιμότητα. Οι χειμερινές θερμοκρασίες είναι απαραίτητες προκειμένου την άνοιξη να προκληθεί η έκπτυξη των οφθαλμών. Από τις καλλιεργητικές φροντίδες, χρειάζεται λίπανση με άζωτο, φώσφορο και κάλιο, ελαφριά οργώματα, άρδευση, ελαφρό κλάδεμα και αραίωμα των καρπών. Οι μηλιές συνήθως φυτεύονται σε απόσταση 7 μέτρων η μία από το άλλη, αναλόγως όμως την ποικιλία η απόσταση μπορεί να κυμαίνεται από 4 έως 8 μέτρα. Οι ποικιλίες της μηλιάς, χωρίζονται σε:
Θερινές: Μαγιάτικο Πηλίου, Χαμόμηλα και Astrachan Blanc, όπου οι καρποί τους ωριμάζουν τον Ιούνιο.
Φθινοπωρινές-Χειμερινές: Φιρίκι πρώιμο, Φιρίκι όψιμο, Belfort, Red Delicious, Golden Delicious
Τα μήλα γενικότερα είναι πολύ υγιεινά φρούτα και χρησιμοποιούνται ξερά ή νωπά. Χρησιμεύουν για την παρασκευή γλυκισμάτων και μαρμελάδων. Από τα μήλα επίσης παράγεται και ο «μηλίτης οίνος».
Ροδακινιά, Περσική η κοινή, Persica vulgaris. Είδος δικοτυλήδονου φυτού που ανήκει στην οικογένεια ΡΟΔΙΔΕΣ (ROSACEAE). Είναι δέντρο μικρό, φυλλοβόλο, ύψους 3-6μ και σπάνια φτάνει τα 8μ. Ο καρπός του είναι δρύπη σφαιρική. Περιέχει 87% νερό και πολύ λιγότερες θερμίδες από ότι άλλα φρούτα, όπως το μήλο ή το αχλάδι. Η ποικιλία με κίτρινο μεσοκάρπιο είναι πλούσια σε βιταμίνη Α (σχεδόν τετραπλάσια από το πορτοκάλι). Οι περισσότερες ποικιλίες ευδοκιμούν σε ψυχρές θερμοκρασίες που τις βοηθούν να ξυπνήσουν από το λήθαργο και να αναπτυχθούν. Καταγεγραμμένες υπάρχουν περισσότερες από 2.000 ποικιλίες ροδακινιάς με πιο διαδεδομένη αυτή με τον κίτρινο μεσόκαρπο. Οι ποικιλίες που μπορούμε να φυτέψουμε το χειμώνα είναι οι Redhaven, May Crest και Early May Crest. Άλλες ποικιλίες είναι οι: Hale, Helberta, Redhaven, Golden Judilea, Halehaven, Triogem.
Φουντουκιά, Κόρυλος, Corylus. Γένος δικοτυλήδονων φυτών που ανήκουν στην οικογένεια ΚΟΡΥΛΙΔΕΣ (CORYLACEAE). Είναι μικρό, φυλλοβόλο δέντρο-θάμνος, ύψους περίπου 2-6μ. Αναπτύσσεται σε εδάφη πλούσια και δροσερά, ενώ γενικότερα χρειάζεται 4-5 ποτίσματα κατά τη θερινή περίοδο. Πολλαπλασιάζεται με σπέρματα, παραφυάδες ή μοσχεύματα. Η συγκομιδή γίνεται όταν ο καρπός γίνει καστανός. Το φυτό ανθίζει πριν βγουν τα φύλλα, από το Φεβρουάριο ως τον Απρίλιο. Ο καρπός ωριμάζει Σεπτέμβριο-Οκτώβριο, τον ίδιο χρόνο της άνθισης. Οι ελαιούχοι καρποί της φουντουκιάς έχουν μεγάλη θρεπτική αξία, πρωτεΐνες και ανόργανα στοιχεία και χρησιμοποιούνται ευρύτατα στη ζαχαροπλαστική και την αρτοποιία.
Ελιά, Ελαία η Ευρωπαϊκή, Olea europaea. Είδος φυτού που ανήκει στο γένος Ελαία (Olea) της οικογένειας ΕΛΑΙΙΔΕΣ (OLEACEAE). Είναι δέντρο αειθαλές, μακροβιότατο. Ευδοκιμεί σε κλίματα που χαρακτηρίζονται από ήπιο χειμώνα και ξηρό καλοκαίρι. Πριν από τη φύτευση, το έδαφος οργώνεται βαθιά και εμπλουτίζεται με φωσφορούχα λιπάσματα. Η φύτευση γίνεται σε αποστάσεις 8-12μ. ή 5-6μ. ανάλογα με τη διαμόρφωση των δέντρων. Υπάρχουν πολλές καλλιεργητικές ποικιλίες, από τις οποίες οι κυριότερες είναι:
α) Μικρόκαρπες: Κορωνέϊκη – λάδι πολύ καλής ποιότητας, καλλιεργούνται κυρίως στην Πελοπόννησο, την Κρήτη και τη Σάμο, λιανολιά Κέρκυρας, Κουτσουρελιά, Μαστοειδής
β) Μεσόκαρπες: Αγουρομανακολιά, Αδραμυττινή, Βαλανολιά, Μεγαρείτικη, Θρουμπολιά – η πιο διαδεδομένη ποικιλία, καλλιεργείται ευρέως στην Αττική και την Κρήτη.
γ) Αδρόκαπρες (χονδροελιές): Κονσερβολιά – βρώσιμες ελιές, πράσινες και μαύρες. Καλαμών – εξαιρετικής ποιότητας, καλλιεργούνται κυρίως στη Μεσσηνία και στη Λακωνία.
